می بینی سکوتم را!
دوست داشتن همیشه گفتن نیست ...
گاه سکوت است .......گاه نگاه ...........
غریبه این درد مشترک من و توست که گاه نمیتوانیم
در چشمهای یکدیگر نگاه کنیم ....
بعد از رفتنت فقط من موندمو روزایی که بی تو تکرار میشدن من هم تو خلوت شبای
بی ستارم از به تو اندیشیدن عادتی ساخته بودم دراز به درازای آرزوهایی که برات داشتم ......
در شیرینی بوسه غرق بودیم که ناگهان شوری اشکو رو لبام احساس کردم و فهمیدم
که این بوسه همون بوسه جداییست ......
روزی که رفتی و گفتی منتظرم بمون تنها شدم و گریه کردم اما حالا دیگه تنها نیستم
انتظار با منه و هر دو با هم گریه میکنیم ....
وقتی که دلت گرفت وقتی که دلتنگ شدی
وقتی دیدی هیچکس نیست که باورت کنه
وقتی فهمیدی کسی نیست به حرفات و دردودلات گوش بده
بروکنار پنجره پنجره رو باز کن.
یه نگا به اسمون بنداز فرقی نداره صبح باشه یا شب افتابی باشه یا ابری
فقط بهش نگا کن ناخود اگاه احساس ارامش وجودت روتسخیر میکنه
روحت به پرواز در میاد.
میری تا اون بالابالاها تو اوج ابرا
کنار مهربونی
که هر چه قدر هم پیشش بمونی راضی نمیشی که ازش دل بکنی.
یه لحظه چشاتو ببند.
اروم هوای تازه رو تو ریه هات وارد کن
بذار احساس کنی دفعه اولته که داری این قدر خوب نفس می کشی.
وقتی اروم شدی و فهمیدی که اون قدر تنها نیستی
چون یکی هست که همیشه با توست
اگر اشکات جاری شد بی خیال بذار ببارن.
اون موقع هست که به ارامش واقعی رسیدی
و پشتت واسه مقابله با مشکلات محکم تر شد
و حالا با توکل بیشتر به اون بزرگ دوست داشتنی
می تونی بقیه مسیرت رو ادامه بدی
وقتی پنجره رو می بندی انگاربرگشتی سر جای اولت
اما این بار باامید و توکل بیشتر .
سعی کن نه تنها وقتی دلتنگی بلکه همیشه
حتی یه ذره هم که شده به سراغش بری و باهاش درددل کنی
و یادت باشه هیچ وققت پیوند چشاتو با اسمون قطع نکنی
ای کاش میبودی و می دیدی وقتیکه تو رفتی چقدر دلم گرفت .
آخر با تو عاشق بودم و به عشق نزدیکتر
با تو میشد به پیشواز صنوبرها رفت
و پرستوها را تا دریایی دور بدرقه کرد.
وقتی تو رفتی دلم گرفت آخر با تو میشد
تا آنسوی ساحل دلها کوچید و عشق را زیبا تردید .
وقتی که تو بودی ،دلم چه آرامش غریبی می یافت.
درحریم نگاهت و آسمان چه حقیر می نمود درمصاف چشمانت .
وقتی تو رفتی دلم شکست ،
آخر می توانستم دلتنگیهایم را به ضریح چشمانت بسپارم
و تبسم ستاره ها را در برقی نگاهت ببینم .
اینک :
اینک بی تو دلم درجستجوی کوچه ای است که به باغ یاد تو بپیوندد
بگو ای مسافر نازنینم:
برای دیدنت از کدامین کوچه بیایم ... ؟
نوشته شده توسط ایمان در ساعت |
لینک ثابت |
برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت. استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت:به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم .
حسرت ريختن
و تقدیم به تو که رویای روز شبمی
